HAYATIN DEĞERİNİ BİLMEK

HAYATIN DEĞERİNİ BİLMEK

Güneş bütün şiddetini yitirmiş, yere batıp gitmek üzereydi.  Her zaman olduğu gibi yine hava kararıverecekti. Aslında hiç istemiyordu bunu ama elden ne gelirdi. Güneş her zaman olduğu gibi yine bırakıp gitmişti onu. Halbuki gençliğinde ne kadar çok isterdi günlerin geçivermesini. Üniversiteyi bir kazansın, bütün dünya onun olacaktı. kurtulacaktı tüm baskılardan. Devamlı ders çalış diyen birileri olmayacaktı. Ne güzel bir dünyaydı orası.

İstediği olmuştu. Üniversite sınavını kazanmıştı. O Allah’tan sadece büyük bir şehirde okumayı istemişti. Allah o’na en büyük şehirde okumayı nasip etmişti. İstanbul’a gidecekti. Her şey çok güzel olacaktı.

İstanbul’a çok çabuk alıştı. Nemli havası biraz boğuyordu.  Derslerde yoğunlaşmıştı. Günler yine uzamaya, çok zor geçmeye başlamıştı. Üniversite bir bitiverseydi dünyalar onun olacaktı. Allah’tan tek istediği bu idi. Günler geçti ve üniversite de bitti.  Artık güzel bir iş bulma vakti gelmişti. Allah’ım ne olur güzel bir iş nasip et diye dua etti. İşte buldu, eşte. Yeni evlendiğinde her şey çok güzeldi. Ama bir evi bir de arabası olsaydı çok daha güzel olabilirdi. Allah’tan istediği bir ev bir araba. Günler yine uzamaya başlamıştır. Ev araba taksitleri öderken günler gerçekten çok zor geçiyordu.  Ve günler böyle geçip gitti. Her geçişinde alnına bir çizik bıraktı.

Bu güne kadar farkına varmamıştı bu çiziklerin. Keşke diyordu keşke… zamana dur diyebilseydim. Keşke o zamanı çok daha iyi yaşayabilseydim….dolu dolu yaşayabilseydim…

 

Hep genel olarak ya gelecekte yaşar ya da geçmişte kalırız. Büyüklerimiz hep o eski bayramları arar, bizim zamanımızda diye başlayan cümleler kurarlar. Gençlerde şu anın farkına varmadan gelecek üzerine hayal kurar. Bu günün gençleri de yarın aynı cümleleri kuracaklar, bu günleri hasretle anacaklar.

Geçmiş ve geleceği düşünürken şu an elimizden akıp gitmekte. Hep beklediğimiz an geldiğinde geçmiş oluvermekte. Mutluluklar gelecekte olan şartlara bağlanmakta.

Halbuki geçmişten ders alıp geleceğe daha emin adımlarla yürümeliyiz. Fakat bunu şu an, içinde yaşadığımız zamanda yapmalıyız. Şu anı kaçırmamalıyız. Geçmiş elimizden çıktı, gelecek daha gelmedi. Biz şimdiye odaklanıp şimdiyi değerlendirmeliyiz.

Şimdinin değerini bilip dikkatimizi bu ana yoğunlaştırmalıyız. Mutlu olmayı gelecekteki şartlara bağlayıp, ertelememeliyiz.  Şimdiyi en güzel bir şekilde doya doya farkına vararak, bütün hücrelerimizde hissederek  yaşamlıyız.

 

Rafet DAĞLI

Psikolojik  Danışman